Ceylan Dikmen ve yüz boyun kızarması
Benim Durumum:
Ben durumumdan size kisaca bahsedeyim. Ben kendimi bildim bileli kizarmaktaydim. Bu kizariklik hafif bir kizarma degildi. Bilirsiniz hani bagzi insanlarin yanaklari hafifçe pembelesir sempatik bile gorunur ama benim durumum hiç oyle degildi.Oyle olsa ameliyati düsünmezdim bile. Benimki aralikli aralikli asiri derecede yanik gibi gorulen ve tum vucuduma yayilan turdeydi. yüzüm disinda ayriyetten boynuma bogazima kulaklarima gögsüme kadar iniyordu. Heycanlandigimda oluyordu. Fakat bunun haricinde stres oldugumda, korktugumda yada öfkelendigimde veya zor duruma girdigim zamanlarda ortaya cikabiliyordu. Ama en siddetli oldugu zamanlar yabanci bir ortama girdigim vakit, bir sunum yapacagim zaman boyle heycanlanmami saglayacak olaylar karsisinda olmaktaydi. Kızarmalar a’ni idi. Ve bir sure durduktan sonar gecmekteydi. Ates basması gibi yuzumde hissetmekteydim bunları. Benim sosyal statümde hiç bir anormallik yok, ne bir sakatligim var, ne çirkin bir insanim ne cahilim. Tam tersine cok guzel bir bolumde okumaktayim ve normal bir insanim bir eksikligim yok. Son yillara dogru bu durumu cok fazla yapamasamda gene az bir miktar kontrol altina alabilmistim. Fakat bu durumun ben, gerçekten psikolojik tedaviyle TAMAMEN asilacagina inanmiyordum. Neden derseniz bu durum ben kendimi bildim bileli cok kucuk yaslarimda dahi vardi ki, o zamanlar yani insan cocukken genellikle rahat olur. Benim kendi fikrim bu kounda: Bu sikinti bize dogustan verilen bir fiziksel bozukluk. Ve psikolojik tedaviyle sadece kendinizi daha ii yada rahat hissetmenizi saglayabilirsiniz ama bu sikintiyi tamamen yada cok buyuk oranlarda geciremessiniz diye inanıyorum. Psikolojik tedaviyle yada ilaçlarla, ancak kolu eksik bir hastaya plastikten bir kol verip kendini daha mutlu- rahat hissetmesini saglayabilirsiniz durumuyla ayni yere geliyor. Cunku taa dogustan olan bir özelleigimi bana yaratilirken verilen bir durumu baska bir insan nasil benle konusarak yada bana ilaç vererek daimi bir sekilde gecirebilir ki? Ama lütfen dikkat edin: kendi durumumla alakali olarak soyluyorum bunlari. baskalari için daha degisik özellikler oldugu için farkli durumlar ortaya cikabilir. Konu hakkinda düsüncelerim bunlar özetle. Gelelim simdi merak edenler için terleme konusuna. Ameliyattan önce bende hiç terleme yoktu. Yazlari bile herkes sapir sapir terlerken ben kupkuruydum. Ellerim gayet normaldi. Ne nemli ne de kuruydu. Hiç bi sikayetim yoktu terlemeyle ilgili ne elimde ne vucudumda.
Ameliyat Öncesi:
Ameliyattan once doktorunuz Ilhan Bey size ameliyati kapsamlica anlatmakta, olabilecek etkileri, olusabilecek durumlari detaylica dinlemektesiniz. Bunlari dinlerken moraliniz biraz bozulabilir veya korkabilirsiniz. Allaha sükür bu korkulacak durumlardan ciddi-kötü olan bir tanesi benim basima gelmedi. Ameliyat öncesi farkli bir sehirden gelicekseniz eger, önceden kalicaginiz yeri ayarlamis olmaniz gerekiyor (size tavsiyem) cunku hastahanede bir gece kalabiliyorsunuz. Agrilariniz cok oldugu için gene yatmak zorunda kalabilirsiniz hemen evinize otobus yolculugunda bulunamayabilirsiniz. Diger bir konu yaninizda size yardimda bulunacak biri kesinlikle lazim. Hem fiziksel hareket sikintilariniz nedeniyle hem de manevi olarak size destekte bulunacak biri. Ameliyat öncesi kendi adima soylemek gerekirse cidden cok korktum ve heycanlandim. Cunku daha onceden hic bir buyuk ameliyat gecirmemistim ve doktorun olabilir diye bahsettigi durumlar beni korkuttu.Ama cok sükür kötü bir durum meydana gelmedi.
Ameliyattan Hemen Sonra Olanlar Hakkinda:
Ameliyat sonrasinda ilk önce bogazinizda siddetli bir yanma hissediyorsunuz. Sanki hasta olmusssunuz gibi bogaziniz agriyor hatta ben tek bademcigimin sisdigini de hissettim. Kollarinizi hiç oynatamiyorsunuz bir yerden destek alamiyor bir yere kuvvet uygulayamiyorsunuz.(örnegin kapinin koluna basip açabilmek gibi ) Kollarda omuzlarda cok siddetli agrilariniz oluyor.Bunlarin gecmesi neredeyse benim için 4 günü buldu.Ben biraz zayifim (45 kg)belki o nedenle boyle olmustur. Nefesleriniz cok kesik kesik oluyor ilk basta bu cok rahatsiz ediyor. Ben ilk 3-4 gun için hep yatarken ayni sekilde sirt ustu yatmak zorunda kaldim. Hiç farkli sekilde hareket edemedigim içinde her yerim uyusuyordu. Bu da rahatsiz edici bir sey. Bunlardan ayri, kollariniz yanlara dogru acilamadigi ve bukulemedigi için ustunuzu giyemiyorsunuz ilk baslarda. Bu cok sikinti. Özet olarak tum bu sikintilar için sizin yaninizda size yardimci olacak biri muhakak gerekmekte. Cunku yetenekleriniz cok kisitli ameliyat sonrasi. Bu ameliyat için oyle kolayca olacagim bitecek hemen düzelecegim diye beklemek bircok kisi için yanlis olacaktir. Birçok kişi için kloay olmuştur belki ama benim için hic oyle olmadi. Basit, atlatmasi kolay bi amelyat degil. Ben hastahanede bir bucuk gune yakin kalmak zorunda kaldim kalkip eve gidemedim.Ve sonrasinda da gene oturdugum sehre donemedim hemen, yatmak zorunda kaldim.
Ameliyattan Sonra Genel Anlamda Olanlar Hakkinda:
*Cok siddetli heycanlanmalarimda onceden kalbimin rahatsiz eden sekilde, cok hizli bir çarpıntı hissetmekteydim, bu gecti.
*Günlük basit kızarmalarımın tamamen geçtiğini düşünmekteyim.
*Heycanladığım korktugum zaman olan ateş basmalar gecti diye düşünmekteyim.
*Ellerimin ayaklarımın sıcaklığı normal. Terleme yada üşüme yok. Fakat ellerimde( sadece parmak uçlarımda) kuruma başladı bu nedenle surekli krem kullanmaktayım artık.
*Sosyal hayatım onceki yaşamıma gore cok cok farklılaşıyor. Korkmadan hareket edebiliyorum artık. Kızarma duygusunu beynim yavaş yavaş neredeyse tamamen atıyormus gibi hissetmekteyim. Aklım orada kalmıyor artık acaba kızarıcak mıyım die.
* Asiri heycanmalarimda sesim önceden titrerdi. Artik korkum azaldigi için,daha rahat hareket edebiliyorum bu nedenle daha net çikmakta.
*Korkularımın cogu sona erdi. İnsanlar karşısında artık daha rahatım.
*Cok ekstra heycan verici olmayan olaylar karşısında soğuk kanlı hissediyorum kendimi. Aslında önceden de oylee cok yerinde duramayan bir insan degildim o nedenle benim için bu anlamda cok bir fark olmadı.
* Kendimi aslında fazla gozlemleyemedim ameliyattan uzun bi aralık gecmediği için bir de karşımda her an ayna olmadıgı için bakacagım; ama ameliyattan sonra tekrar bir ateş basması henuz hissetmedim. Bazı sosyal ortamlara da girdim, onceden hic olanağı yoktu oyle yerlerde az da olsa ateş basmaları yaşamamam. Ama artık atlattığımı dusunuyorum.
Yorumum:
Her seyden once ben doktorum Op.Dr.İlhan Akaslan’a çok çok çok tesekkur ediyorum. Ameliyattan itibaren benim cok daha mutlu yaşamama olanak sağladı. Bir insanın hayatını olumlu yonde degiştirmek dunyanın en guzel seylerinden biri olsa gerek. O nedenle ona nekadar tesekkur etsem az gelir. Ben daha once durumumu cevremde yakınlarıma anlattığımda bunun bir hastalık olduguna, rahatsız edici yanı olduguna inanmıyorlardı bile. Derler ya yaşayan bilir diye. Bu tip bir rahatsızlık cogu insanda yok cunku. Ben ve benim gibi olan arkadaşlarım secilmiş kişiler belki de. Ameliyattan once o sekilde yaşamak o kadar zor bir seydi ki. Hergun bir stresle uyanmak cok rahatsızlık verici mutsuz edici ve insanı kısıtlayıcı. Ben ve benim gibi olan arkadaşlarım cok daha guzel başarılı olaylara imza atacakken bu rahatsızlık yuzunden hep kısıtlanmataydık. Çünkü insan yeteneklerini ve bilgisini öne cıkaramıyor sırf bu nedenle. Toplumda gerilerde kalıyor ve hayatına o şekilde devam ediyor. O nedenle kendi acımdan diyebilirm ki ameliyattan oncesi ve sonrası arasında dağlar kadar fark var.
Sevgili okur hastalar, sayın meslektaşlarım.
